25 August 2014

Het is lang geleden,

heel lang geleden dat  ik voor de laatste keer een berichtje heb geschreven. De animo was er een beetje uit. Ik zit tegenwoordig meer op Facebook, dat gaat wat sneller. Blogger doet al een hele tijd moeilijk tegen me. Foto's plaatsen met een omweg, bij veel blogs kan ik niet reageren en het laden duurt soms eindeloos.  Dan neem ik al snel weer de korte route: Facebook. Sneller en makkelijker.  Gelukkig vind ik daar veel bloggers weer terug.

Herinneren jullie je nog het Civil War Diary Quilt project dat we eind 2008 met een groep bloggers zijn begonnen? Inge plaatste in september 2008 een bericht op haar blog waarin ze quilters zocht die met haar samen aan het grote project, bestaande uit 122 blokken, wilden beginnen. Ieder mocht in eigen tempo werken en op de 14de van elke maand zouden we op onze blog laten zien wat we gedaan hadden. Ik heb me aangemeld omdat ik het boek en de cd al een tijd in huis had en er tegenop zag om aan zo'n groot project te beginnen. Met een groep enthousiastelingen zou het een stuk makkelijk zijn. Mijn bedoeling was om de blokken een inch te vergroten en dan i.p.v. 122 maar 63 blokken te maken.
Het maken van de blokken was een feestje. Alles paper pieced, mijn lievelingstechniek. Het was leuk om jarenlang elke maand de updates van de groep te zien en over hun ervaringen te lezen. In de loop der tijd zijn een aantal quilters afgehaakt, anderen hebben een deel van de blokken gemaakt en de echte die hards hebben alle blokken gemaakt en schitterende quilts laten zien.

In september 2012 was mijn top af en sindsdien lag hij opgevouwen in de UFO-mand. De bedoeling was om hem te laten doorquilten. Door de vele naadjes was het voor mij niet te doen om met de hand te quilten en ik zag erg op tegen het machine quilten van zo'n grote lap. (klik op de foto, dan zie je het beter)

 De AFO, het quiltwerk is niet zo goed te zien.

Begin van dit jaar heb ik me voorgenomen op het eind van 2014 drie quilts of in ieder geval 3 werkstukken af te hebben. Door de pijn in mijn handen en alweer een verhuizing zag ik dat plan in rook opgaan. Tot ik enkele weken geleden een leuke aanbieding van een nieuwe quiltwinkel in Brunssum zag. De aanbieding kwam als geroepen. Op naar Brunssum dus en de top daar achtergelaten. Spannend! Als dat maar goed zou gaan! Maar Rita heeft hem prachtig gequilt op haar nieuwe long arm machine. Afgelopen week heb ik een label gemaakt en de bies aan de quilt gezet. Gisteren de laatste steekjes gezet en nu is hij AF!!! Ben zo blij dat dit grote project is afgerond.

  Hier wat details van voorkant en achterkant.





Zo, nu nog 2 UFO's kiezen die dit jaar klaar moeten. 
Het bloggen viel eigenlijk wel mee. Misschien dat ik toch weer wat vaker terugkom.



12 January 2014

Mijn eerste affo in 2014

Net als zovelen twee jaar geleden enthousiast aan de huisjes begonnen. De opzet was om elke dag een huisje te maken, maar ik wist al meteen dat ik dat niet zou redden. Ik wilde in totaal met boompjes erbij 100 blokjes maken. Een erg leuk project, maar zoals met zoveel dingen was de animo na een paar weken weg. De huisjes belandden in de ufo mand. Dit jaar heb ik voor mezelf uitgeroepen tot UFO-jaar en de bedoeling is om tenminste 3 grote quilts en wat klein spul af te hebben op het eind van dit jaar. Als eerste dan maar de huisjes aangepakt. Rijen en sashings losgetornd, papier eraf gehaald. Wat een gepriegel. Met mijn zieke duimen is het een helse toer om snippers van nog geen centimeter weg te trekken. Maar met hulp van een pincet is het gelukt.



 Ik had precies genoeg blokjes om 2 kussens te maken. En het eerste is afgelopen week af gekomen. Het tweede kussen is in de maak. De ongeveer 80 uitgeprinte blokjes en alle al of niet op maat geknipte scraps zijn al bij een nieuwe eigenares. Mooi 1 doos leeg dus aan het begin van het jaar. Op naar de volgende.

31 December 2013

De trui.

Lang geleden voor mezelf gebreid, misschien wel 15 jaar geleden, want hij heeft drie verhuizingen meegemaakt, twee keer even gedragen en opgeborgen in de kast, wachtend op iemand die hem kon (ver)dragen. De trui is van wol en ik kon hem niet langer dan een half uur op mijn huid velen. Netjes opgevouwen op de bovenste plank van de klerenkast gelegd en min of meer vergeten. Vorige week moest  mijn man iets van de bovenste plank halen en zag de trui.
Man: 'wat ligt daar voor een mooie trui?'
Ik: 'ooit gebreid, maar ik verdraag hem niet en hij wacht op iemand die hem wel kan dragen.'
Man: 'is dat niets voor mij dan? '
Ik: "denk dat hij jou niet past, maar probeer maar. Als hij past mag je hem hebben.'
Man trekt trui aan en hij past precies. Hij gelukkig, ik blij en de trui het allerblijst, want hij dient nu ergens toe. En het is toch eigenlijk zonde dat hij zolang onzichtbaar is geweest. De trui bedoel ik.
Kabeltjes breien doe ik het liefst. Niet volgens een bepaald patroon. Ik zoek of bedenk een kabelpatroon, reken globaal het aantal steken uit en begin te breien. Merkwaardig genoeg klopt het altijd.  DH vindt wel dat ik af en toe in de lengte op tijd moet stoppen. Sommige van zijn truien lijken volgens hem jurkjes. Schromelijk overdreven natuurlijk.



Voor iedereen een gezellige jaarwisseling en een gezond en creatief 2014.

30 September 2013

Het babyquiltje is af. Beter gezegd: een van de babyquiltjes is af. Ik ben drie keer opnieuw begonnen en wat denk je? Het eerste is het uiteindelijk geworden. Ik zag er allerlei dingen aan die niet goed waren. Nadat het een tijdje gelegen had en nadat de naaimachine en ik vriendjes begonnen te worden, zag het quiltje er ineens beter uit. Vorige week heb ik het afgemaakt en gisteren is het warm in ontvangst genomen. De leuke reacties deden me alle frustraties meteen vergeten.


De andere quiltjes hebben ook al een bestemming. Ze zijn nog lang niet af, maar de reacties op bovenstaande geven met net dat duwtje in de rug om ze af te maken. Later.  Voorlopig heb ik het erg druk met andere dingen. Over een maand pak ik het quilten weer op en dan hoop ik de Round Robin af te maken. Het lijkt me zo heerlijk om eind van het jaar nog een finish te hebben.

Op het moment ben ik bezig met machinaal borduren. Ook erg leuk om te doen.


En ik hoop binnenkort weer verder te gaan met 'handwerk'.


Deze roept al tijden om aandacht. En ik heb er echt weer zin in. Ik laat hem weer vrolijk in de banner wapperen. Dan vergeet ik hem zeker niet.

Genoeg te doen dus.


07 September 2013

Het lijkt te lukken.......

Na mijn vorige logje is er heel wat gezucht en gepuft en gefoeterd maar wel heel hard geoefend. Het lijkt erop dat de machine en ik vriendjes beginnen te worden. Bernina raakt steeds meer op de achtergrond en ik raak elke dag meer vertrouwd met de Janome. Ik ben er achter gekomen dat het bij deze machine echt heel nauw luistert welke combinatie van stoffen, tussenvulling en garen je gebruikt. Gewoon goed katoenen naaigaren werkt in ieder geval het beste en levert de mooiste steken.
Het quiltje uit mijn vorige logje wilde maar niet lukken, ook niet met de lijmspray, die ik bij Dorrie heb gekocht. Een groot deel van de top was gemaakt van een katoenen stof maar het was geen quiltstof. Er zat veel meer rek in dan in de andere stoffen. Verder kwam ik erachter dat de vulling dikker was dan ik normaal gebruik. Het quiltje is in de UFO mand verdwenen en ik heb een van de 'mislukte' quiltjes opgepakt. De mislukkingen bleken toch heel erg mee te vallen, dus ben ik verder gegaan met dit quiltje. Alle quiltwerk uitgehaald en opnieuw begonnen. En nu lijkt het toch nog allemaal goed te komen. Het is nog niet perfect maar het kan. Ik quilt met de machine het liefst uit de vrije hand. Heerlijk vind ik dat. Hieronder het resultaat. Ik laat foto's van de achterkant zien omdat het een cadeautje is.



Heerlijk quiltweer en ik ga weer verder!
 
 
Fijn week end!

18 August 2013

Dames, ik heb advies nodig. Ik doe het meeste quiltwerk met de machine. Altijd Bernina machines gehad en geen quiltproblemen. Een paar maanden geleden overgestapt op Janome met een heel brede arm, speciaal om te quilten. En sindsdien wil het quilten niet meer lukken. Ik ben bezig met een babyquilt. Twee quiltjes verprutst omdat de steken niet goed werden. Een hele middag met een Janome mevrouw in de weer geweest om dat probleem op te lossen. Instellingen veranderen en dan gaat het goed. De steken zijn nog niet helemaal naar mijn zin maar dat zal tzt wel goed komen. Ik heb het quiltje gedubbeld en met nietjes vastgezet. Nu twee rijen gequilt en zie hieronder het resultaat. De lagen verschuiven onderling. De bovenkant lijkt goed en de onderkant zien jullie op de foto's. Ik wordt er helemaal tureluurs van want ik dacht dat het dekentje deze keer wel zou lukken. Ik naai met boventransport, heb de spanning aangepast en ook de persvoetdruk. De voethoogte ook iets hoger gezet. De oefenlap wordt goed maar deze langere banen trekken dus aan alle kanten. Met boven transport mogen de lagen toch niet verschuiven? Ik hoop dat iemand me kan helpen. Alvast bedankt voor het eventuele meedenken.
 
 
 
 

28 July 2013

Het is weer eens tijd............

Het is weer eens tijd voor een logje. Inmiddels zitten we alweer 2 weken in Apeldoorn en heb ik nog niets geschreven. Het was mijn bedoeling om tijdens de oppasweken nog eens te bloggen, maar ik schuif het steeds op. Tijdens de hitte had ik geen zin in een verhaaltje. Toen ik gisteren iets wilde schrijven had ik geen idee waarover. Er gebeurt op handwerkgebied zo weinig wat de moeite waard is. Thuis werk ik gestaag door aan de Round Robin (zie vorig bericht). Over een tijdje laat ik hem weer eens zien. Zoals ik me had voorgenomen ben ik dit jaar niet aan iets nieuws begonnen en heb ik ook geen spannende lapjes gekocht. Heel sterk van mezelf maar heen gespreksstof dus!

De afgelopen weken hebben we op huis en huisdieren van onze oudste dochter en haar vriend gepast. Nog 6 dagen, dan zit het er weer op. Ik had een paar handwerkjes meegenomen

maar verder dan een foto maken ben ik niet gekomen. Te warm geweest. En als het iets minder warm was, dan gingen we er even op uit. Tenslotte is het voor ons toch een soort vakantie. We hebben tien jaar in Apeldoorn gewoond  en elk jaar als we hier logeren, zoeken we oude vrienden op en gaan we naar plekken waar we in die tijd graag kwamen. Een soort 'down memory lane'. Heerlijk.

Op de warmste dag deze week, kraag ik plotseling zin om een vest te breien. Ik had wat op Pinterest zitten kijken en zag daar erg mooi gebreid spul voorbijkomen. Op naar de Wolhal dus. Nu het koeler is vind ik het heerlijk om te breien.
 
Het resultaat tot nu toe:
 

Een paar dagen geleden hebben we een tochtje gemaakt door een stukje Flevopolder en Elburg. Elburg is altijd heel gezellig hoewel het nu in de vakantiedrukte veel op Valkenburg lijkt. Het polderland verbaast me steeds weer. Als kind uit de heuvels van Zuid Limburg geniet ik van de uitgestrektheid van het landschap. Mooi, stil en indrukwekkend. Zeker als je bedenkt dat het ooit zee was. Zo heel anders dan ons eigen schitterende heuvelland.



Vandaag zijn we een stukje langs de IJssel gereden. Ik vind dat een van de mooiste stukjes van Nederland. Prachtig landschap met schattige dorpjes, schitterende boerderijen en herenhuizen, koeien en andere boerderijdieren in de wei, veel vogels, waaronder verschillende roofvogels, mooie vergezichten en bossen. Er werd dan ook heel veel gefietst en genoten op de IJsseldijk.

 
Toen ik onderweg een foto van een schitterende molen wilde maken, kreeg ik er als bonus een ooievaarsnest bij. Nog nooit een nest in het echt gezien. Het was heel bijzonder. Er zaten 4 krijsende jongen in. Het leek een beetje op het geluid van een huilende baby. Nu snap ik ook het verband tussen ooievaar en baby. (ik denk tenminste dat het met het babygeluid te maken heeft).
Het grappige was, dat de ooievaars onderhuurders hadden. Pa en ma kleine vogel vlogen af en aan met voer en verdwenen tussen de takken van het nest. Eerst dacht ik dat het mussen waren maar er zat een vleugje groen overheen. Geen idee wat het kon zijn. Maar leuk was het wel.
 
 
 
 
 
Een fijne week allemaal!